Frankrijk  06 Jul - 29 Jul 09:

Eindelijk na een tweetal jaren te zwoegen aan de opbouw van onze camion, kunnen we er nog eens mee weggaan. De meubels staan erin. We hebben een deftig bed, kunnen ons wassen en er is kookgelegenheid. Wat moeten we nog meer hebben? Op naar Frankrijk.

IMG_5758.jpg

06 Jul 09:                                                                    N48°44’29”-E007°21’57” SAVERNE

Alles is ingepakt. Onze Tobias is ongeduldig, dus wegwezen. Onderweg stoppen we nog eens in Luxemburg om nog eens goedkoop te kunnen tanken. Dat denken we in ieder geval, maar blijkbaar is het verschil met ons land niet meer zo groot. We doen het rustig aan en stoppen aan de jachthaven van Saverne. Achter ons ligt het kasteel van Rohan. Enorm hongerig kuieren we door Saverne uit en vallen uiteindelijk bij gebrek aan beter een kebabzaak binnen.

 IMG_5762.jpgIMG_5761.jpg

07 Jul 09:                                                                N48°27’40”-E007°28’21” OBERNAI

’s Morgens kan natuurlijk een lekker kopje koffie niet ontbreken, dus Kurt gaat aan de slag.

IMG_5765.jpg

Na koffie en ontbijt staan we weer klaar om te vertrekken richting Obernai. We volgen de witte wegen op de kaart, want zo zie je de mooiste dingen. Niet lang na ons vertrek komen we het kasteel Haute-Barr tegen. Mooi, even stoppen dus. Na een kleine verkenning van het kasteel, maken we een kleine wandeling met onze Garmin. De wandelkaarten van Frankrijk staan erin, dus is dit het ideale moment om hem eens uit te testen. Hij werkt prima, maar wij moeten hem nog wat gewend worden.

IMG_5771.jpgIMG_5775.jpg

Na een hapje te hebben gegeten, rijden we verder tot bij de wijnboer in Obernai waar we zullen overnachten. Onze Tobias sluit vriendschap met de hond van de wijnboer, wat een zeldzaamheid is. Andere honden zijn meestal vijand nr 1 voor hem. Kurt zijn aandacht gaat naar het oude voertuig dat bij de boer staat. ’s Avonds gaan we een lekker hapje bij de Thai eten. De stokjes gaan al zeer snel aan de kant, want zelfs met de beste wil, lukt dit totaal niet. Terug bij de wijnboer, kraken we nog een flesje Cremant d’Alsace van het huis.

IMG_5780.jpgIMG_5783.jpgIMG_5787.jpg

08 Jul 09:                                                                            geen coördinaten EQUISHEIM

Vandaag is ons eindstation Equisheim. Toen we onze Kürzhauber kochten zijn we hier ook eens bij een wijnboer gaan staan. Het onthaal was toen hartelijk en we besloten toen om nog eens terug te komen. Onderweg stoppen we eerst nog eens in het prachtige stadje Riquewirh. Echt de moeite om eens te bezoeken. We stoppen onderweg midden in een wijngaard om een hapje te eten.

IMG_5790.jpgIMG_5793.jpg

Redelijk vroeg komen we bij Francois Banoird aan. Hijzelf is er momenteel niet, maar zijn vrouw begroet ons al  even hartelijk als de vorige keer. Hier slaan we ook onze voorraad Cremant d’Alsace in voor thuis. We maken een wandeling door het centrum van het dorp en komen de meest bizarre huizen tegen. Tijd om  lokale specialiteiten te kopen. Worst en kaas dus.  De ooievaars zien we ook al op de daken zitten en we fotograferen ook een vreemde tor. Als we terug bij de camion aankomen is Francois terug en slaan we een praatje met hem en de andere bezoekers.

IMG_5798.jpgIMG_5804.jpg

IMG_5796.jpgIMG_5802.jpg

Ondertussen zijn we ook al een paar dagen op zoek naar een naam voor onze Kürzhauber. Niet gemakkelijk. De meeste reizigers geven hun voertuig een naam, dus hebben we onze hersenen al gepijnigd. We zoeken verder.

 09 Jul 09:                                                                N46°53’53”-E005°47’27” ARBOIS

Vandaag staan we vroeg op, want we willen naar de citadel van Besancon gaan.

Besancon is een prachtige stad met gebouwen uit de 17e eeuw. We vinden een parking voor onze Kürzhauber en trekken de stad in. Eerst even bekomen op een terras en dan op weg naar de citadel. Maar helaas, het begint te regenen. En harder te regenen. We laten de citadel zijn voor wat het is en vluchten terug naar onze camion. Lekker nat. Och ja, na regen komt zonneschijn.

IMG_5811.jpgIMG_5812.jpg

We rijden een stukje verder en inderdaad, daar is de zon weer. Tijd om een plaatst te zoeken voor de avond. Geen wijnboer, geen camperplaats, maar lekker rustig. Na wat zoeken vinden we iets voorbij Arbois een parking. De parking is bijna niet te zien van op de weg, dus dit wordt het. Het avondeten bestaat uit een spaghetti. Simpel, maar super lekker.

IMG_5816.jpg 

10 Jul 09:                                                                N46°22’08”-E006°00’09” MIJOUX

Na een lekker ontbijt gaat het richting Doucier. We willen een bezoekje brengen aan de watervallen van Heritage.  Onderweg stoppen we omdat het uitzicht wel mooi is. Onderaan de weg staan een hoop bijenkorven. Ik wil een foto nemen van Kurt en de bijenkorven, maar Kurt werkt niet echt mee. Hij wil niet verder achteruit gaan. Geen idee waarom. Bijenfobie??

IMG_5820.jpgIMG_5824.jpg

Even later stoppen we op een parking. Het beginpunt van de wandeling naar de watervallen.

IMG_5817.jpg

We rijden verder naar het skioord Mijoux. Er is daar een camperplaats. Mooi, midden in de bergen en de prachtige natuur. Er loopt een wandelweg naar het dorp. Een beetje drassig en ik krijg natte voeten, want blijkbaar zijn mijn wandelschoenen aan vervanging toe. Goed, dat weten we ook al weer. We merken dat we hier hoger gelegen staan, want de temperaturen zijn een stukje frisser.

 11 Jul 09:                                                                N45°45’27”-E005°50’03” LAC DU BOURGET

‘s Morgens staat Tobias al ongeduldig te wachten om een wandeling te maken. Hij heeft het deze nacht koud gehad, want we hoorde hem rillen. Hij heeft ook geen donsdeken zoals wij. Een lekker kopje koffie en dan weer op weg. We zien tijdens het rijden wel waar de reis heen gaat. Ik kijk op de kaart en zie op het einde van een witte weg een kerk/kapel? staan. We gaan eens kijken waar we uitkomen. De weg naar daar loopt langs Lac de Bourget en is prachtig. Als we op de plaats aankomen, zien we dat het een grote abdij is. Abdij de Hautcombe. Een prachtig gebouw en voor eens een keertje  weinig toeristen. We verkennen de abdij en genieten van de cocktail Hautcombe.

 

Iets voorbij de abdij hebben we een mooi plekje gevonden om de nacht door te brengen. We parkeren en maken alles klaar voor het avondmaal. Op de menu staan scampi’s, vegetarische spies en biefstuk. Heerlijk.

12 Jul 09:                                                                N45°00’42”-E006°03’55” D530/VENOSC

‘s Morgens bij vertrek zien we dat er een bord staat met verboden te kamperen. Oeps.

We bezoeken eerst het dorpje Chanaz. Zeer mooi, maar druk. Daarna is het tijd om de dieseltank nog eens vol te gooien. Het verbruik valt weer goed mee met zijn 15l. We besluiten richting  Alpen  te gaan via Grenoble. Eerst willen we via Alpe-d’Huez omhoog  rijden en daar op de camperplaats  overnachten, maar het is  natuurlijk in het  hoogseizoen enorm druk met al die wielertoeristen. We nemen een andere route, langs de rivier Le Veneon. Kurt slaat al snel een kleine zandweg in en we kunnen helemaal door rijden tot aan de rivier. Een prachtige plek om te overnachten. Niemand ziet ons staan van op de weg, mooie natuur, een stromende rivier en een massa’s vlinders rondom ons. Het kan niet beter. Tobias ziet het natuurlijk ook helemaal zitten en kan vrolijk rondcrossen.

We sprokkelen ook wat hout bijeen om ‘s avonds een kampvuur te maken. We maken er nog een gezellige avond van.

13 Jul 09:                                                                N45°00’42”-E006°03’55” D530/VENOSC

‘s Morgens is het natuurlijk tijd voor weer een lekkere tas koffie. We staan hier zo mooi en rustig, dat we besluiten er nog een extra dag aan toe te voegen. We houden ons bezig met lezen, slapen, wandelen en foto’s trekken. We hebben een dieren- en plantengids bij en dit is het ideale moment om eens te kijken welke vlinders hier rondvliegen. Geloof me, het zijn er veel.

Plots worden we opgeschrikt door een geluid van vallende stenen. Er komt een kleine steenlawine naar beneden tegenover ons. Het geluid van vallende stenen hadden we al een paar keer gehoord, maar nu zagen we waar het vandaan kwam. Gelukkig ver genoeg en interessant om eens te zien.

‘s Avonds doen we ons kampvuur nog eens aan.

 

14 Jul 09:                                                                N45°01’04”-E006°37’18” NEVACHE

Col du Lautaret staat op het programma. Een bergpas, die bekend is van de ronde van Frankrijk.  De hoogte is 2068m, dus dat wordt een flinke klim voor onze 911.We doen het rustig aan en trekken ons niets aan van de voertuigen, die sneller zijn.

We genieten een beetje van het uitzicht en rijden verder richting Nevache.  In Nevache mogen op een afgebakend stuk weiland staan. Het weiland is eigendom van het restaurant  een beetje verder. We staan weer midden in de bergen. Prachtige uitzicht. Er staan nog 3 andere kampeerauto’s, waarvan 1 Belg en 2 Fransen. ’s Avonds zetten we ons samen en drinken allemaal een aperitief. Weer eens goed om ons Frans wat bij te schaven en geloof me, dat is nodig. Onze landgenoten gaan een hapje eten in het restaurant en weten ons te vertellen, dat de eigenaars van het weiland ook dagtochten organiseren, waarvoor ze de lama’s gebruiken, die bij hun op  stal staan. Een meisje, dat in de keuken van het restaurant werkt, komt eventjes een praatje slaan. Ze is zeer geïnteresseerd in de camion, want ze wil ook iets gelijkaardigs kopen. Ze vraag Kurt de oren van het hoofd. ’s Avonds kijken we eens de onze Garmin welke wandeltocht we morgen kunnen doen. Zonder lama’s uiteraard.

 15 Jul 09:                                                                N45°01’04”-E006°37’18” NEVACHE

We staan niet te laat op en na het ontbijt maken we de rugzak klaar voor onze wandeltocht. Een hut in de bergen is ons eindpunt. We volgen de route via de Garmin en komen tot de vaststelling dat de weg; die wij nu nemen; maar zelden gebruikt wordt. Gelukkig komen we op een iets grotere weg uit. We gaan een heel stukje verder en dan blijkt dat de brug waar we over moeten gewoon weggespoeld is. Na de deskundige inspectie van Kurt blijkt dat de snelstromende bergrivier onmogelijk over te komen is. Voor ons zou het geen probleem zijn, maar als we de hond nog eens moeten oppakken wordt het te gevaarlijk. Terug dus. Via een andere weg moet het ook wel lukken. Na een tijdje zien we dat dit ook niks zal worden. Ik bekijk de Garmin eens en zie drie meren liggen in de bergen. Eén van de meren wordt ons nieuwe einddoel. We beginnen te wandelen en te wandelen en nog eens te wandelen. Pffff puffen. Onze Tobias geeft het op een bepaald moment op. Een beetje te warm naar zijn goesting. Het is zwaar, maar het landschap maakt alles weer goed. Af en toe een slokje nemen van het bergwater en een beetje afkoelen en hup, dan weer verder.

Het pad blijft maar stijgen en heel af en toe komen we wandelaars tegen. Kurt maakt onderweg nog wat foto’s van de planten. De flora is hier natuurlijk heel anders dan thuis.

Na een aantal uren klimmen, komen we bij het meertje aan. We dachten dat het veel groter ging zijn. Eventjes uitrusten en dan gaan we weer naar beneden.

De afdaling gaat altijd sneller natuurlijk. Het is ook niet meer zo warm dus het gaat vlotjes. Tijdens de afdaling zien we ook veel alpenmarmotten. Deze marmotten staan op de lijst van beschermde diersoorten.

Als we terug aankomen bij onze camion, kijken we eventjes op de GPS hoe ver we gewandeld hebben. 24 km en 1000m hoogteverschil, amai, zo ver. Het zal wel zijn dat we moe zijn. Tobias wilt zelfs niet meer uit de camion komen als we hem roepen. Hij heeft er gewoon genoeg van.

We gaan nog een hapje eten bij de eigenaar van het weiland. Na de aperitief, nemen we de specialiteit van het huis. Een soort kaasfondue met champignons en we sluiten af met een lekkere dessert. Moe maar voldaan, kruipen we in ons bed en slapen lijk twee ossen.

 16 Jul 09:                                                                CAMPING, geen coördinaten opgeschreven

Vandaag wordt het tijd dat we eens eventjes aan onze was gaan denken. Het gemakkelijkste is een nachtje op een camping gaan staan. En geloof me, in Frankrijk zijn er campings genoeg. We zitten ook niet echt in een toeristische streek, want iedereen gaan in het zuiden van Frankrijk op vakantie. We vinden al snel een camping met zwembad en hebben een mooi afgeschermd plekje . Helaas is er juist onderhoud bezig aan het zwembad en is het twee dagen gesloten. Pech gehad. Ik draai een paar machines was en omdat het lekker warm is, is alles al dezelfde dag droog. ’s Avonds steken we onze vuurtje aan om het vlees te bakken.  We hadden merengueworsten gekocht, maar als Kurt erin prikt tijdens het bakken, spuit het vet alle richtingen uit. Een beetje vet is niet erg, maar dit is erover. Gelukkig heb ik nog scampi’s in aluminiumfolie met brood. 

 17 Jul 09:                                                                N44°11’09”-E007°02’55” ISOLA

Vandaag gaan we over de hoogste weg van Europa. Col de la Bonette met een hoogte van 2802m. Vorig jaar werd hij nog opgenomen in de ronde van Frankrijk. Het maximale stijgingspercentage is 10%, dus dat wordt een hele klim. In 1961 werd er nog een lus rond de col eraan toegevoegd met de naam Cime de la Bonette. Deze is nog 87m hoger met een stijgingspercentage van 15%. Met goeie moed vertrekken we.

Er zijn weinig andere toeristen. We stoppen onderweg om een hapje te eten en onze Tobias eens uit te laten. De weg naar boven is prachtig en het eerste stuk van de klim verloopt zeer vlotjes. Naarmate dat we stijgen veranderd het landschap van groen naar rotsachtig.

We zien fietsers zwoegen en zweten om de top te bereiken. Af en toe claxonneren we naar de wielertoeristen om hun goeie moed te geven. Als we toeteren, beseffen we, dat we dringend eens een nieuwe claxon moeten installeren. De toeter die er nu in zit, klinkt juist hetzelfde als die van Herbie de dolle kever. We kijken elkaar tegelijk aan en denken hetzelfde. Herbie, is dat geen goede naam voor onze camion? Ja, HERBIE zal het worden. In de verte kan men Italië zien liggen. Men ziet ook overal restante van bunkers. Vroeger was dit immers een militaire weg. Dan  komen we aan het laatste stukje.  Cim de la Bonette. We beginnen er met een bang hart aan. Kurt moet terugschakelen, want anders staan vallen we stil. Rustig rijden we de weg van 15% omhoog. Geen probleem blijkbaar. Het was een zware klim, maar zeker de moeite waard om te doen. De temperaturen zijn hier natuurlijk op deze hoogte een pak frisser en iets extra aandoen is zeker niet overdreven.

Na een aantal foto’s beginnen we aan de afdaling. We zijn natuurlijk wel benieuwd naar het verbruik deze keer, want onze Herbie heeft toch serieus moeten werken. Tijdens de afdaling komen we veel verlaten dorpen tegen. Ondertussen zijn het al ruïnes geworden.

We rijden verder tot het dorp Isola en vinden daar een mooie parkeerplaats. Onderweg zijn we een aantal keren een Duits busje tegengekomen en dat zien we hier terug op de parking. Een man komt aan ons vragen of we hier blijven staan want hij heeft schrik om alleen hier te overnachten. Hij is alleen met zijn kleindochter op vakantie. Nadat we bevestigen, dat we blijven staan is hij tevreden. Het is een mooi dorp, maar weer weinig toeristen.

18 Jul 09:                                                                N43°19’20”-E006°37’47” ST.MAXIME

Onze eerste bekommernis vandaag is tanken. Tot nu  toe zijn we weinig tankstations tegen gekomen, maar als we naar het zuiden rijden komt daar verandering in. Het wordt drukker, het landschap veranderd en er zijn massa’s tankstations. Volgooien dus (verbruik 15L). Ik kijk eens in de camperboek en zie dat er in St.Maxime een camperplaats is. We rijden de kuststrook af tot in St.Maxime en hopen dat er nog een plaats vrij is.

Natuurlijk is dit de meest toeristische streek van Frankrijk en staat de parking goed vol. We kunnen Herbie tussen andere campers parkeren. Al snel gaat Kurt een praatje maken met andere Belgen . Zo kom je te weten welke bezienswaardigheden er zijn in de streek. De parking kost €10 voor 24 Hr, dus ga ik na wat geld te wisselen een parkeerkaart halen. Iets later komt de politie controleren. We zien ineens een stormloop van campereigenaars naar het betaalautomaat lopen. Foei, foei, foei. Tijd voor Tobias even uit te laten en dan gaan we tot in het centrum. De hond nemen we niet mee, want hij heeft weer schrik van alles wat beweegt.

Nadat we het strand en de kuststrook verkend hebben is het weer tijd voor een hapje te eten. Er zijn hier enorm veel eetgelegenheden, dus is de keuze niet zo eenvoudig. We kuieren toch wel eventjes langs de vele restaurants en maken uiteindelijk de keuze om Italiaans te gaan eten. We vinden een gezellig zaakje met een mooi interieur. Een van de menu’s lijkt ons wel wat en we worden niet teleurgesteld. Zowel voorgerecht, hoofdgerecht en dessert zijn lekker.

Na het eten is het nog een flinke wandeling naar de Kürzhauber. We staan hier niet slecht en we besluiten morgen nog een dagje te blijven.

19 Jul 09:                                                                N43°19’20”-E006°37’47” ST.MAXIME

Eventjes langs de bakker. Lekkere koffiekoeken halen. De weekendkrant kopen we ook. Zo kunnen we nog eens kijken hoe het met het nieuws in België is gesteld.  De rest van de dag brengen we door met luieren, slapen, lezen. Gewoon een dagje rustig aan.

20 Jul 09:                                                                N43°50’45”-E006°30’57” CASTELLANE

’s Morgens vertrekken we al vroeg richting Castellane. Op een bepaald moment komen we een bord tegen, dat ons vertelt, dat de weg in het dorp waar we door moeten maar 2.50m breed is. Oei, dat gaat moeilijk worden met onze 2.45m. We besluiten het er toch op te wagen en komen eigenlijk probleemloos het dorp door. Waarom staan er dan zulke borden. Om het zwaar verkeer weg te houden? Er was geen moment, waar dit bord van toepassing was. We rijden ook door het militaire oefenterrein van Canjuers. Even denken we eraan om off-road te gaan rijden, maar die verbodsborden houden ons toch tegen.

Even later komen we in Castellane aan waar het enorm druk is. Er is markt, waar we blij om zijn. In het verleden zijn we hier ook al een paar keer geweest en hebben we op de markt lekkere dingen gekocht. Er is hier ook een parkeerplaats voor campers. Hopelijk is er nog een plaats. Wat een drukte. Ik ga snel bij de bakker een brood kopen, want ik heb kleingeld nodig voor de parking en het brood was toch op. Twee vliegen in één klap. Kurt manoeuvreert door de drukte en even later komt hij de parking opgereden. We hebben geluk. Nog één plaats. Perfect. De parking ligt langs de rivier De Verdon. De Verdon ontspringt in de Franse Alpen op 2500 meter hoogte en mondt uit ten zuiden van Manosque in het stuwmeer van Sainte Croix. De rivier zelf is ongeveer 170 kilometer lang, de eigenlijke Gorges du Verdon is gelegen tussen Castellane en het Lac de Sainte Croix. Morgen zetten ze de dam open zodat de rafters nog eens uit de bol kunnen gaan. Snel dus met Tobias eens de Verdon inspringen.

De markt staat natuurlijk op het programma, waar we drie lekkere soorten tapenade kopen. Een aperitiefje bij het dorpscafé is een must en later genieten we van een pizza in het beste restaurant van Castellane. Natuurlijk hebben we niet in alle restaurants gegeten, want dan moeten we twee weken blijven. Het is en blijft een gezellig dorpje, maar naar ons goesting een beetje te veel toeristen.

21 Jul 09:                                                                N43°45’56”-E006°08’53” ST.CROIX

Vroeg opgestaan. Ik ga eventjes naar de winkel en Kurt zet intussen koffie. Er komt nog een Belg, die er ook geparkeerd  staat een praatje maken. Hij begint te vertellen over een kameraad van hem, die ook zo’n 4X4 camper heeft. We komen tot de vaststelling, dat hij het over Vital en Marianne heeft. De wereld is toch klein. Nu ja, Frankrijk is ook niet zo ver van België natuurlijk. We maken alles klaar voor vertrek en gaan richting Lac de St.Croix rijden. We moeten via de Grand Canyon du Verdon rijden. De kloof is op sommige plaatsen wel 800m diep.

Onderweg bezoeken we nog een dorp, waarvan ik de naam vergeten ben. Het is wel zeer mooi en we hebben weer geluk dat er een artisanale markt is.

Langzaam rijden we verder rond het meer van St.Croix. Ons einddoel is een overnachtingsplaats bij een boer, die allerlei soorten lavendelproducten verkoopt. Als we aankomen, zien we dat het een prachtige stopplaats is in zijn boomgaard. Er is een winkeltje, waar we koekjes, lavendel en fruitsap kopen. Het enige nadeel is dat Tobias niet compatibel is met de twee jonge herdershonden. Voor ons geen probleem, want het zijn super lieve beesten, maar Tobias denkt daar anders over. We laten hem dan ook niet te veel rondlopen. ’s Avonds koop ik bij de boer wat verse groenten. Ik maak ze klaar op onze gril. Zo hebben we weer een gezonde maaltijd binnen.

Tegen de avond maken we nog een lange wandeling met de hond. De lavendel is pas afgedaan en liggen bergen groenafval. Deze hopen bevatten ook nog lavendel en alles ruikt heerlijk. Ik zou er zo wel willen inspringen, maar ik hou me in. Tobias doet zijn ding en we gaan lekker slapen in de rustige boomgaard.

22 Jul 09:                                                                N44°06’25”-E005°25’41” SAULT

We slapen wat langer uit, want het is hier ook zo lekker rustig. Nadat we de vrouw des huizen hebben bedankt, rijden we richting Sault. We komen voorbij vele lavendelvelden.

Ik wil ook nog wel eens met onze camion rijden, dat is al weer lang geleden. Kurt kijkt me maar sceptisch aan, maar stopt toch even later en we wisselen van plaats. Pfff, dat is lang geleden. Veel bochten en kleine wegen, waar ben ik aan begonnen. Kurt houdt zijn hart al vast. Na een tijdje ben ik tevreden en hij kruipt terug achter het stuur. Het is ook weer tijd voor de was te doen en we stoppen bij het toeristisch bureau van Forcalquier om te vragen waar er een wasserette is. Gelukkig is er eentje in de buurt en we rijden er naartoe. Het ziet er allemaal zeer professioneel uit en de kleren zijn snel gewassen en gedroogd. Verder op weg naar Sault dan. Als we daar aangekomen zijn, rijden we ergens een bosweg in en komen weer op een mooie plaats te staan.  We installeren onze stoelen en genieten van het uitzicht en de rust.  Ook Tobias heeft zo zijn favoriete plaats in de camion.

23 Jul 09:                                                                N44°04’19”-E005°21’08” COL DES ABEILLES

Eerst willen we terug richting België rijden, want als we hetzelfde tempo aanhouden begint het tijd te worden. Op weg dan maar. Langzaam rijden we verder en onderweg doet een fietser ons teken, dat we rustiger moeten rijden. Euh, dan kan toch niet, misschien ergens een peloton wielertoeristen, die eraan komen. Al snel zien we wat het probleem is. Een losgebroken paard. Mooi beest, maar onrustig. Ik stap uit de camion voordat Kurt iets kan zeggen, maar in gedachten zie ik hem zijn hoofd al schudden. Aan de zijkant van de weg staat een poort open en ik jaag het paard daarin. Poort dicht, netjes opgesloten. Eerst dacht ik,dat het paard daar ook losgebroken was. Blijkbaar niet, want de eigenaar van het stuk grond, staat daar een beetje hulpeloos naar heb beest te kijken. Daar staat het in ieder geval beter dan op de weg. Kurt heeft zicht bedacht en wil toch niet naar huis. Hij wil een rit van de ronde van Frankrijk zien en dit is een uitgelezen kans hiervoor. De voorlaatste rit is die van de Mont Ventoux en dat is hier in de buurt.

Eerst gaan we op zoek naar een winkel, want we moeten wat voorraad inslaan. De rit is pas over twee dagen, maar als je nu geen goede plaats begint te zoeken, is het te laat. Wij doen boodschappen voor een gans leger en dan op zoek naar een standplaats. Het beste is ergens op een col gaan staan, dus rijden we richting Col des Abeilles. Na even zoeken zien we een plaats, waar we een beetje moeten off-roaden voor er te geraken.We sluiten de avond af met een lekkere BBQ.

24 Jul 09:                                                                N44°04’19”-E005°21’08” COL DES ABEILLES

Een dagje niets doen, want de rit is pas morgen. Voorlopig is het hier rustig, maar daar zal wel snel verandering in komen. Het is wel weer enorm warm, maar omdat we tussen de bomen staan, hebben we veel schaduw. Het is ook tijd om onze douche zak weer eens op de grond te leggen. Na een drietal uren kunnen we ons buiten  douchen. Zo zit je binnen niet met al dat water te knoeien en blijft alles proper. Tegen de avond staat het al goed vol. Fransen, Italianen, Belgen en natuurlijk ook Nederlanders.

25 Jul 09:                                                                N44°04’19”-E005°21’08” COL DES ABEILLES

De dag van de rit. Er staat enorm veel volk. We zetten ons langs de weg bij een koppel Belgen en slaan daarmee een praatje. Ze hebben ook een zelfgemaakte camper.

Na een tijdje komt de reclamestoet voorbij en we geven onze ogen de kost. Er worden allerlei gadgets uitgegooid, zoals sleutelhangers, petjes, reclame…

Een uurtje later ongeveer, komen de renners eraan. Eerst de kopgroep en even later het peloton. Ik heb het allemaal kunnen filmen, maar het was zeer snel voorbij. De rest van de dag zijn we rustig blijven staan, terwijl de rest van de meute vertrok.

26 Jul 09:                                                                N45°54’27”-E004°42’08” LUCENAY

Tijd om terug richting huis te rijden. Kurt zet een stevig tempo in, voor zover dat gaat natuurlijk en we leggen toch wat kilometers af. We stoppen bij een wijnboer en brengen op een mooie plek de nacht door.

27 Jul 09:                                                                N47°51’30”-E005°19’51” LANGRES

Na het ontbijt en de koffie vertrekken we terug. Ik kruip ook nog eens achter het stuur en merk toch dat het rijden beter en beter gaat. Oefenen baart kunst zeggen ze.

Na een tijdje te rijden, komen we een Langres. Het ziet er een mooi, maar rustig stadje uit met veel oude gebouwen. Tobias heeft tijdens het wandelen weer een paniekaanval en loopt zo snel als hij kan naar de camion. Wat een hond is dat toch. Schrikscheet. Zeker geen hond voor mee de lange reis te nemen. Het weer slaat ook om, de zon verdwijnt en het begint te regenen. We zitten nog buiten en ineens een enorme knal. De lichten in de winkels en van de straatlantaarns flikkeren. We schrikken ons rot. ’s Avonds zoeken we een Mexicaans restaurant op dat in de gids van Trotter staat. Heerlijk gegeten.

28 Jul 09:                                                                N50°11’40”-E005°35’56” LA ROCHE

Terug op weg naar huis. Ik zie er natuurlijk tegen op, maar aan alle mooie liedjes komen een einde. We rijden terug België binnen via allemaal kleine wegen en proberen nog een plaats te vinden voor de laatste nacht. We vinden er eentje in de bossen van La Roche. Het is echter verboden om er te kamperen, dus verbergen we onze Herbie goed achter de bomen.

 

We profiteren nog van onze laatste vakantiedag en genieten van de stilte en de heerlijke geuren van het bos.

29 Jul 09:                                                                                        THUIS

Al snel na het vertrek rijden we de oprit van ons huisje binnen. Onze camion, die nu tot HERBIE is omgedoopt, heeft het super gedaan. Geen stukken gehad onderweg. Een verbruik tussen de 13 en 15l, wat toch zeker niet te veel is. We hebben beiden wat meer vertrouwen in Herbie gekregen, want tenslotte moet je toch wat rijden voordat je aan een grote reis begint. Eerst de camion vanbinnen en vanbuiten leren kennen en dan komt de rest. Nu kan de volgende bouwfase beginnen.