01. Overtocht Jan 2012:

Zoals verwacht hebben we iets langer moeten wachten op ons bootje dan gepland, we zijn uiteindelijk aan boord gegaan de 27ste Dec 2011. Daar hebben we dan eerst kennis gemaakt met onze Zweedse crew, Filippijnse arbeiders en medepassagiers. Achteraf volgde dan een rondleiding, een veiligheidsbriefing en werd ons een kajuit toegewezen voor de komende 4 weken. De camion heeft wel nog eventjes moeten wachten op de kade maar daar later meer over.

Uiteindelijk dan toch geladen maar wel een beetje jammer dat hij langs dat stuk oud ijzer moet staan ;-)

De buitenzijde (± 220m lang, 30m hoog)

Op de brug:

In de machinekamer (verbruik 60.000L per dag)

Oudejaarsavond op het schip in Le Havre:

Aankomst in Dakar:

In Dakar moest de camion verplaatst worden en daar zien we dat er iemand tegen het bagagerek gezeten heeft . Bij nazicht van de foto's blijkt dat het in Antwerpen op de kade gebeurt moet zijn.

De zee was niet altijd zo vredig als hieronder, we hebben af en toe een beetje bleekjes gezien. Maar na een aantal dagen went men eraan en vanaf Afrika was de zee bijzonder kalm.

Aankomst in Freetown in Sierra Leone:

Volgende stopplaats is Vitoria (Brazilië) maar dan moeten we eerst de evenaar overschrijden. De traditie wil dat je dan gedoopt wordt, als het de eerste keer is tenminste. Bij de bemanning volgen wat bezweringen en wordt hun haar eraf geschoren maar bij de passagiers blijft de doop gelukkig beperkt tot het drinken van een of ander vies drankske. Achteraf overhandigd de kapitein plechtig een certificaat aan alle gedoopten en volgt er een spel zonder grenzen tussen de crew en de passagiers. Alles wordt tegen de avond bezegeld met een varken aan het spit en een party op het dek.

We varen de stad Vitoria (Brazilië) binnen:

Arm en rijk liggen hier zeer dicht bij mekaar.

Ondertussen worden ook de eerste 'Kürzhaubers' gespot.

Eenmaal aangemeerd nemen we een roeibootje dat ons overzet naar het oude stadscentrum. Daar moeten we eerst op zoek gaan naar een bankcontact voor wat Braziliaanse Reals, dat blijkt niet zo'n eenvoudige klus te zijn, de meeste banken weigeren onze kaart maar na de vierde bank is het dan toch raak. In het oude stadscentrum wat rondgewandeld waar er nog heel wat sporen van het Portugese koloniale tijdperk te vinden zijn.

Vanuit het oude stadscentrum nemen we een gammele bus die ons in een half uurtje naar het nieuwe gedeelte van de stad brengt. Hier bruist het van het leven met massa's bars en cafés. Hier komen we Ils en Johan tegen, twee medereizigers van op het schip. Moet lukken in een stad van 250000 inwoners.

Daarna nog een beetje rond gekuierd om dan de avond te besluiten met een hapje in één of ander Braziliaans restaurant, wel niet vragen wat we daar gegeten hebben want van de kaart begrepen we geen bal.

Volgende haven die we aan doen is Rio de Janeiro, jammer genoeg is het al na middernacht als we toekomen. Het vertrek is voorzien vroeg in de namiddag dus een bezoekje in de stad zit er niet in. Dan maar wat foto's trekken van wat er rond ons bootje gebeurd..

De volgende en voorlaatste stopplaats is Santos (Brazilië), een voorstad van Sao Paulo met een half miljoen inwoners.. We komen er 's morgens al toe maar kunnen de dag nadien pas de haven binnen varen. Het feit dat onze paspoorten al afgestempeld waren in Vitoria maakt dat we al tegen een uur of tien het schip kunnen verlaten. Vanaf het havencomplex hebben we dan een taxi genomen naar het 7 km lange zandstrand (temperatuur 30').

Kleine kaartstudie:

Gevonden:

Mijn zonnebril en sandalen hebben ons uitstapje naar Santos wel niet overleeft.

Nu staat er ons nog maar één haven te wachten en dat is die van Buenos Aires. We komen er aan vrijdagmorgen (27 Jan) maar het duurt tot 's avonds vooraleer we het schip mogen verlaten (emigratie, douane, een cruiseschip dat in de weg lag, enz...). Het is dan ook al donker eer dat we een plaatske kunnen gaan zoeken in een stad van 12Mil inwoners, de eerste nacht brengen we dan ook door vlakbij een grote straat maar wel bewaakt. Het hele weekend besteden we dan aan het bezoeken van de stad, ik denk dat we er een kleine halve marathon aan over gehouden hebben.

Plaza del Mayo, het hart van Buenos Aires, dit zou de plek zijn waar de Spanjaarden zich hadden gevestigd na hun landing op vijandige bodem :

Hier en daar stond er nog een kerstboom.

Bij de plaatselijke kapper, shortje paste perfect bij mijn witte sokken :-)

Het kerkhof voor de iets betere verdiener (stukje grond vanaf 50.000 Dollar), hier liggen een aantal beroemdheden begraven waaronder Eva Peron.

Puerto Madeiro, wat vroeger een beruchte wijk was (de oude dokkenwijk) is nu getransformeerd tot één van de chiquere buurten van Buenos Aires (natuurlijk ook de duurdere):

Van zo'n dagje stappen krijgt eene mens al eens honger, hamburgertje gekocht in een kraampje langs de straat (8 Peso's, is ongeveer 1,3 euro)

De bewaakte parking was misschien wel veilig maar voor daar een oog dicht te doen moesten de oorstoppen al heel diep gestoken worden, we verhuizen de camion naar een iets rustigere straat aan de rand van de stad.

De wijk 'San Telmo' was vroeger de chique woonbuurt van Buenos Aires maar geplaagd door epidemieën (gele koorts) trokken de rijke families naar het noorden en werden vervangen door immigranten uit Europa (vooral Italianen):

De wijk 'La Boca' ontwikkelde zich aan het einde van de 19de eeuw aan de monding van de rivier de Riachuelo vandaar ook de naam, 'monding = Boca'. De felgekleurde huisjes zijn het idee van een beroemde schilder opgegroeid in La Boca die met alle restjes verf van de buurtbewoners de wijk trachten op te fleuren en zo de armoede een andere kleur te geven. De wijk eist ook zijn onafhankelijkheid op en noemt zich graag de 'Republica de la Boca':

En natuurlijk geen bezoek aan Buenos Aires zonder een Tango te zien hé.

Overzicht    Volgend verslag